YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6493
KARAR NO : 2014/6468
KARAR TARİHİ : 08.04.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık … hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık … savunmanının yüzüne karşı verilen hükümde; yasa yolunun, “Talebe uygun, kararın tefhim veya tebliğinden itibaren 7 gün içinde mahkememize verilecek dilekçe veya zabıt katibine tutturulacak tutanak ile Yargıtay nezdinde temyiz edilmek üzere, sanıkların yokluğunda, sanıklar müdafiilerinin yüzüne karşı, C.Savcısı Halil İbrahim Başer’in huzurunda oy birliği ile verilen karar açıkça okundu ve anlatıldı.” şeklinde belirtildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olanın temyiz süresinin başlangıç tarihini bilecek konumda olması karşısında, 06.10.2010 tarihinde tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 02.11.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanık … savunmanı Av….’un temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar …, … ve … hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Aşağıda müfredatı yazılı (2.606,95) TL yargılama giderinden (614,95) TL’nin sanık …’den, (765,00) TL’nin sanık …’den, (611,00) TL’nin sanık …’den, (616,00) TL’nin sanık …’den tahsiline” cümlesinden, “(2.606,95) TL yargılama giderinden (614,95) TL’nin sanık …’den, (765,00) TL’nin sanık …’den, (616,00) TL’nin sanık …’den tahsiline” bölümü çıkarılarak, “ Yargılama gideri olarak (3,95) TL’nin sanık …’den, (5,00) TL’nin sanık …’ten, (5,00)TL’nin sanık …’ten alınarak hazineye gelir kaydına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.