YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21611
KARAR NO : 2014/2164
KARAR TARİHİ : 17.02.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Kanun’un 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı Kanun’un 499/2. cümle maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda; sanıkların suç arkadaşları … ile birlikte saat 11.30 sıralarında yakınana ait kiraladıkları ticari taksi ile tüfekle atış yapmak için ormana gittikleri, bir süre sonra mağdurun ayrılmak istemesi üzerine sanık …’ın aracın anahtarını zorla alıp yakınanın ayağının dibine ateş ederek diğer sanıklarla mağduru aracın arka koltuğuna bindirdikleri devamında sanık …’ın yönetiminde otomobille ilerlerken sigara almak için durdukları sırada yakınan …’in sanıklardan kurtulup bakkalın yakınında bulunan bir kahvehaneye sığındığı, mağdurun peşinden giden diğer sanıkların orada yakalandığını farkeden sanık …’ın aracı çalıştırarak suç mahallinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı Kanunun 149/1-a-c maddesinde düzenlenen yağma suçunun yanında, aynı Kanunun 109/2-3-a-b maddesinde tanımlanan özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, yağma suçunun işlendiği sırada 5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinin (a) ve (c) bendlerinde sayılan birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, aynı Yasanın 61.maddesi gereğince temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; sanıklar … ve … savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.