YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/4894
KARAR NO : 2014/14714
KARAR TARİHİ : 10.07.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
04/12/2008 tarihinde yüzlerine karşı açıklanan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 21.05.2009 tarihinde temyiz eden sanık … ve savunmanının temyiz istemlerinin, anılan Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yakınanın giyim dükkanında çalışan sanığın, olaydan bir gün önce iş yerinden ayrıldığı, çalıştığı dönemde yaptırdığı ve ayrılırken iade etmeyerek haksız yere elinde bulundurduğu anahtarları kullanarak, olay gecesi suç arkadaşıyla birlikte, iş yerinin kapısını açmak suretiyle hırsızlık yaptığı olayda;
Sanıklar hakkında zamanaşımı içerisinde iş yeri dokunulmazlığını bozma eylemi ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,
Eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü kararı ışığında; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği, iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığını gözetilerek, sanığın tasarruf yetkisi bulunmayan eşyaları sattığı yeri göstermesi sonucu bir kısım eşyaların satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 168. madde anlamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık … savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.