YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/1293
KARAR NO : 2013/1116
KARAR TARİHİ : 21.01.2013

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.09.2011 tarih ve 2010/168-2011/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2009/55248 kod numaralı 03, 05, 08, 16. ve 21. sınıflarda “…+şekil” ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun 2005/53066 kod numaralı 3. sınıfta “…” ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa redde dayanak marka ile müvekkili başvurusunun aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 2009/55248 kod numaralı 3, 5, 8, 16, 21. sınıflardaki “…+şekil” ibareli marka tescil başvurusundan TPE’nin 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 2005/53066 sayılı ve “…” ibareli markayı dayanak gösterilerek 3. sınıf emtialar ile 05/02,06 sınıf ve alt gruptaki emtiaların çıkartıldığı, ancak 3. sınıfa dahil mallar dışında reddedilen malların aynı ve aynı tür bulunmadığı, taraf markalarında “…” kelimesi ortak olmakla birlikte, davacı başvurusundaki “…” ilavesi ve dünya figüründen oluşan şekil unsurlarının ortalama tüketici tarafından bir bütün olarak görsel, işitsel, anlam ve genel izlenim olarak ayırt edilebilecek farklılık taşıdığı, işaretlerin 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında “aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer” olmadıkları gerekçesiyle YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.