Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2013/11175 E. 2014/9434 K. 15.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11175
KARAR NO : 2014/9434
KARAR TARİHİ : 15.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından ve suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bulunduğu gözetilmeksizin mahkemece sanığın sabıka kaydının CMK 231 ve TCK 51 maddesinin uygulanmasına engel olduğu kabul edilmiş ise de, gerekçe olarak aynı zamanda sanığın kişilik özellikleri nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmamasının gösterilmiş olması ve ayrıca kamu zararının da giderilmemiş olması nedeniyle bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin “14/02/2011” yerine “15/02/2011” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;
1-TCK’nun 53. maddesinin 3. fikrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan … davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükmün 6. fıkrasında TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-…, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fikrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi ile … lehine hükmedilen vekalet ücretini düzenleyen 11. fıkranın hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

…. ….