YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2378
KARAR NO : 2014/17537
KARAR TARİHİ : 22.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanıklar …, … ve … hakkında 116/2-4.maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, 119/1-c maddesiyle 1 kat yapılan artırım sonucu 2 yıl 12 ay yerine, 3 yıl olarak fazla ceza tayini ile sanık … hakkında 116/2-4. maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, 119/1-c maddesinin uygulanmasıyla 1 kat yapılan artırım sonucu 2 yıl 12 ay yerine, 3 yıl olarak ceza tayin edilmesinden sonra; sanık … ile ilgili olarak 3 yıl üzerinden 31/3.maddesiyle 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 12 ay yerine, cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

b)Sanıklar …, … ve … hakkında: Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, …, … savunmanı ile sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar …, … ve … hakkında hüküm fıkrasında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan sonuç olarak hükmolunan, “3 yıl hapis cezasının, 2 yıl 12 ay” olarak belirlenmesi; sanık … hakkında da hüküm fıkrasında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan sonuç olarak hükmolunan “2 yıl hapis cezasının 1 yıl 12 ay” olarak belirlenmesi, sanıklar …, … ve … hakkında hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlesinin yazılması ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin ”yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınmasına” cümlesinin çıkarılarak yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.