YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9453
KARAR NO : 2016/9804
KARAR TARİHİ : 19.09.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Vasi …’ın sanık … hakkında verilen karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar vasisi olarak hükmü temyiz eden …’ın yalnızca sanıklardan …’a vasi olarak atandığının anlaşılması karşısında, diğer sanık … lehine hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B-Sanık …’ın ve sanık … vasisinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık …’nin, uyap kayıtlarına göre hüküm tarihinde başka suçtan Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulması gerekirken, bu hususta araştırma yapılmadan yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 193/1. ve 196/1. maddelerine aykırı davranılması,
2-Sanıkların suça konu para, çeşitli kartlar ve küpelerin bulunduğu cüzdanı müştekinin elinden veya üstünden çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle almadığı, pazar yerinde müştekinin bebek arabasına koyduğu yerden aldıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemine uyan TCK’nın 141/1 maddesi yerine aynı Yasa’nın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile sanık … vasisinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.