YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7566
KARAR NO : 2016/10249
KARAR TARİHİ : 05.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Yeniden uyarlama yapılmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlü hakkında infaza verilen karar ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı yasa hükümlerinin lehe aleyhe değerlendirmesinin yapılması amacıyla mahkemece duruşma açılmaksızın, 05.06.2006 tarihli verilen ek kararla hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 39. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmekle beraber usulüne uygun yasa yolunun gösterilmediği ve her ne kadar bu ek karar hüküm kesinleşmekle müdafiilik görevi sonra eren Av. … tebliğ edilmişse de, kararın mahkemece hükümlüye tebliği üzerine hükümlünün 2005 yılında çıkan TCK’dan yararlanmak istediğine dair 27.11.2014 tarihli dilekçesi üzerine talebinin temyiz talebi olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlilik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
İnceleme konusu karar gelince;
Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa’nın 9. maddesi uyarınca; usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca önceki ve sonraki Ceza Yasalarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip lehe olan yasa denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.