YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7339
KARAR NO : 2016/7391
KARAR TARİHİ : 03.11.2016

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.05.2014 gün ve 2014-8837/30064 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.05.2014 gün ve 2014/173317 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;
Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 206/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2013 tarihli ve 2013/42 esas, 2013/54 sayılı kararının “olay tarihinde görevli jandarma personeli tarafından durumundan şüphelenilerek aracı durdurulan ve kimlik bilgileri istenen sanığın kardeşi …’e ait nüfus cüzdanını ibraz ettiği, yapılan sorgulamada yakalama kararının bulunduğu görevlilerce beyan edilmesi üzerine bu kez kendi nüfus cüzdanını ibraz etmekten ibaret eyleminde; 5237 sayılı Kanun’un 206 ve 268. maddelerinde düzenlenen suçların unsurları mevcut olmayıp, fiilinin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 40. maddesinin birinci fıkrasına uygun bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname yerinde görüldüğünden … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen hükümlünün 04.12.2013 tarih, 2013/42 Es. 2013/54 Kr ile TCK’nun 206/1, 62/1, 52/2. maddeleri ile 1500 TL doğrudan Adli Para Cezası ile (Kesin olarak) cezalandırılmasına dair hükmün CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak hükümlünün lehine bulunan ve eylemine uyan 5326 sayılı Yasanın 401/ maddesinde görülen idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının, eylem tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nun 309/4-d madesi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan Kabahatler Kanununun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak aynı Yasanın 20/1. maddesi uyarınca hükümlü hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.