YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7649
KARAR NO : 2016/22016
KARAR TARİHİ : 01.11.2016

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet, Davanın Tefriki

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının İİK’nın 337/a ve 345/a maddelerine yönelik olduğu kabul edilerek,
1-İİK’nın 337/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;
Sanıkların üzerine atılı “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, ….Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 23.05.2013 tarih ve 13551 sayılı yazısı ile borçlu şirketin 30.09.2009 tarihi itibariyle re’sen terk işleminin yapıldığının bildirildiği anlaşılmakla, her iki suç açısından şikayetçi vekilinin İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıllık süreler geçtikten sonra 25.04.2013 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye uygun olarak İİK’nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-İİK’nın 345/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede ise;
Sermaye şirketlerinin iflasını istememek suçundan verilen ayırma kararı atılı suç hakkında verilecek esas hükümle birlikte temyizi kabil olup, başlı başına temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.