YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9213
KARAR NO : 2016/7506
KARAR TARİHİ : 07.12.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık …’in, müşteki …’e ait olan 2 adet çeki müştekinin bilgisi ve rızası dışında ele geçirip çocuğunun okul ücretini ödemek maksadıyla ilgili kuruma vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasından ibaret olayda; sanığın tüm aşamalarda istikrarlı olarak, adına çek düzenlediği müştekiyi 10 yıldır tanıdığını ve ticaret yaptığını, bu şekilde kendisinden çok sayıda hatır çeki aldığını, bankadan bu durumun araştırılmasını istediğini, kendisinin de müştekiye yardım ettiğini, suça konu çekleri müştekinin rızası dahilinde verdiğini, suçlamayı kabul etmediğini ifade etmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtecilik kastına etki yapabileceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; sanıktan bu şekilde çek hesap sahibi …’ten ticari ilişki sonucu daha önce alıp kullandığı çek bulunup bulunmadığı, çek karnesini veren bankadan bu yolla keşide edilen çeklerin daha öncesinde ödenip ödenmediği ve müştekinin ne zaman ödemeden men yasağı talebinde bulunduğu da araştırılarak, denetleme imkanı sağlamak açısından müşteki ve sanık aleyhine başlatılan icra takibine ilişkin dosyanın onaylı örneği de dosya içerisine alındıktan sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın suç kastının olup olmadığı karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de;
T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.