YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/8085
KARAR NO : 2016/7590
KARAR TARİHİ : 12.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Sanık … defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan: Beraat
Sanıklar …, …: 2004 yılına ilişkin suçtan düşme, 2005 yılına ait suçtan mahkumiyetlerine

I-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma ” suçlarının yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi ve sanık … hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan beraat kararı verilmesine dair elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak ;
1-Suç tarihinde 5237 sayılı TCK’nun yürürlükte olduğu gözetilmeden; 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca tayin edilen temel cezanın 765 sayılı TCK’nun 80. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılması suretiyle karma uygulama yapılmış olması;
2-Hakkındaki uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması;
Yasaya aykırı ise de yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK’nun 80.maddesinin uygulanmasına ilişkin olan kısımların çıkartılması ile yerlerine; “5237 sayılı TCK’nun 43/1 maddesi gereğince” ibareleri ile TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına dair “TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibareleri eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.