YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29126
KARAR NO : 2016/17102
KARAR TARİHİ : 03.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek işçilik alacaklarını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, şirketin ticari merkezinin … olduğunu, davacının … Organize Sanayi Bölgesi içinde bulunan depo mahiyetindeki yerde geçici görevle çalıştığını belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece verilen yetkisizlik kararının davacı vekilince temyizi üzerine; Dairemizin 05.03.2013 tarih ve 2013/2325 –2013/7753 sayılı kararı ile ” davacının davalıya ait … Organize Sanayi Bölgesi içinde bulunan depoda çalıştığı, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabildiği, davacı tarafından işin görüldüğü yer … olduğundan burada açılan davaya … iş mahkemesince bakılması gerekirken davalının ticari merkezinin … olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmesinin hatalı olduğu ” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, tazminat ve alacaklara esas hesabın unsuru olan hizmet süresi ihtilaflıdır.
Davacı 01.01.1997-03.07.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını bildirmiş, davalı ise davacının kurum kayıtlarında olduğu gibi 27.09.2008-30.06.2009 arasında çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da hizmet süresi davacı iddiası gibi kabul edilmiş nevar ki davacının 01.01.1997-27.09.2008 tarihleri arasındaki çalışması tanık beyanlarına dayandırılmıştır.
Kurum kayıtları incelendiğinde; davacının 01.01.1997 tarihinden davalı işverene işe giriş tarihi olan 27.09.2008 tarihine kadar aralıksız olarak, farklı işyeri sicil numaralı işverenler nezdinde çalıştığı ve bu işveren işyeri sicil kayıtlarının araştırılmadığı, davalı işverenle bağlantılı olup olmadığının tespit edilmediği görülmektedir. Kurum kayıtlarında farklı sicil nolu işyerlerinde kesintisiz çalışan davacının 01.01.1997-27.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmasının salt tanık beyanları ile belirlenmesi hatalıdır. Yapılması gereken bu işyerlerinin davalı ile ilişkisinin olup, olmadığını araştırıp, sonuca gitmektir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.