Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/30881 E. 2016/17780 K. 19.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/30881
KARAR NO : 2016/17780
KARAR TARİHİ : 19.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında, görevi yaptırmamak için direnme ve mağdur …’yı basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdur …’e doğrudan saldırarak yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, koşulları bulunmadığı halde eylemin olası kastla işlendiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi hususu infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanık hakkında, mağdur …’ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca olası kast halinde temel cezanın üçte birinden yarısına kadar indirileceğinin hüküm altına alınmasına rağmen, yasal gerekçe gösterilmeden en alt sınırdan indirim yapılması,
b) Olası kast halinde 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/3-259 esas ve 2013/273 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.