Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/24830 E. 2016/17090 K. 03.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24830
KARAR NO : 2016/17090
KARAR TARİHİ : 03.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait … isimli televizyon kanalında grafiker olarak çalışırken iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı …. vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekilince temyizi üzerine; Dairemizin 28.03.2016 tarih ve 2014/36214 – 2016/7344 sayılı kararı ile “ Davacı, davalıya ait TV kanalında grafiker olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı bu iddiayı doğrulamıştır.Bireysel iş sözleşmesinde davacının görevi “grafiker tanıtım” şeklinde yazılı olup aylık 2.000,00 TL ücretine fazla çalışmaların karşılığının dâhil olduğu belirtilmiştir.Davalı …, davacının teknik yönetmen olarak çalıştığını söylemiştir.Ücret bordrolarında, davacıya fazla çalışma % 5 fazla alacağı ödemeleri bulunmaktadır.Yargıç, yasayı re’sen uygulamak zorundadır. İşçinin hangi yasaya göre çalıştığı kamu düzenine ilişkindir.Mahkemece, davacının yaptığı işe göre Basın İş Kanunu kapsamında fikir işçisi olup olmadığı araştırılıp tartışılmadan eksik inceleme ile 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında olduğunun kabulünün hatalı olduğu ” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı sonrasında tarafların alınan beyanlarında bu husus da uyuşmazlık bulunmadığını davacının 4857 Sayılı İş Kanunu’na tabi olarak çalıştığını belirttiklerinden,mahkemece önceki kararda olduğu gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, söz konusu hükümlerin yıllık 270 saatle sınırlı olarak geçerli olduğunu kabul etmektedir.
Somut uyuşmazlıkta,davalı … tarafından dosyaya 02/02/2011 başlangıç tarihli iş sözleşmesi sunulmuş olup bu sözleşmede fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin hüküm bulunmaktadır. Buna göre davacının fazla çalışma ücreti hesabında anılan sözleşme hükmü gereği yıllık 270 saatlik çalışma ( haftalık 5.2 saat) dışlanmak suretiyle hesap yapılması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.