YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6019
KARAR NO : 2014/11446
KARAR TARİHİ : 12.11.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, suç üstlenme
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; TCK’nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık … hakkında; TCK’nın 13/1, 52/1-2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- Sanık … hakkında; TCK’nın 270/1-1. cümle, 58/6-7-8, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve sanık … hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükümlere ilişkin incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
a- Müsaderesi talep edilen adli emanetin 2009/218 sırasında kayıtlı suça konu silah hakkında bir karar verilmemesi,

b- Sanığın daha önce kasten öldürmeye teşebbüs suçunda kullandığı suça konu aynı silah ile ilgili olarak, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hakkında 26.10.2009 tarihli iddianame ile Mersin Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve mahkumiyet kararı verildiği anılan mahkumiyet kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.05.2012 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanarak kesinleştiği, dolayısıyla suç tarihi olan 23.09.2009 tarihinde ele geçirilen aynı silah ile ilgili olarak suç tarihinide kapsayacak şekilde daha önce aynı sanık için aynı fiil nedeniyle verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyetine karar verilmesi,
c- Kabul ve uygulamaya göre de;
Temel ceza tayin olunurken uygulamaya ilişkin Kanun ve maddesinin 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yerine 5237 sayılı Kanunun 13/1. maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.