YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4783
KARAR NO : 2016/7710
KARAR TARİHİ : 10.11.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 102/2, 102/3-c, 3-d. maddeleri gereğince belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezasının, olay nedeniyle katılanın ruh sağlığının bozulmasından dolayı uygulanması gereken aynı Kanunun 102/5. maddesinde 10 yıldan aşağı olmamak üzere müstakil hapis cezasının düzenlendiği nazara alınıp TCK’nın 49/1. maddesine göre de hapis cezasının üst sınırının 20 yıl olduğu gözetilerek bu kapsamda hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 10 yıl 6 ay hapis cezasının 102/5. maddesi uyarınca 1/10 oranında arttırılması suretiyle hüküm kurulması,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı TCK’nın 102/2, 102/3-c, 3-d. maddelerine göre tayin edilen 10 yıl 6 ay hapis cezası aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında arttırıldığında 13 yıl 13 ay 33 gün yerine 14 yıl 2 ay 3 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
Sanığın suçta kullandığı adli emanette kayıtlı bıçağın 5237 sayılı TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.