YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/32399
KARAR NO : 2016/19442
KARAR TARİHİ : 15.11.2016
Mahkemesi :İş Mahkemesi
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı … Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirtilerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, Dairemizce yapılan bozmaya uygun araştırma sonucunda feshin geçersizliğine ve davacı işçinin gerçek işveren …’ya ait işyerinde işe iadesine karar verilirken, işe başlatmama tazminatı davacı işçinin 5 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.
4857 sayılı İş Kanununun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. (6356 sayılı yasa 25) maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal nedene dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4 aylık, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5 aylık, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.
Dosya içeriğine göre mahkemece feshin geçersizliğine ve davalılar arasındaki ilişkinin işçi temini mahiyetinde olması nedeniyle muvazaalı olduğunun kabulü ile davacının gerçek işveren …’ya işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalı …’nun bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı işçinin davalıya ait işyerinde 01.01.2010-31.12.2014 tarihleri arasında 5 yılın altında süre ile çalıştığı anlaşılmakla, kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının kıdem ve fesih nedenine göre 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.
4857 sayılı Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı gerçek işveren …’ya ait işyerinde İŞE İADESİNE,
3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazine’ye GELİR KAYDINA,
6-Davacı tarafından yapılan bozma öncesi ve sonrası dosya maktu gideri, başvurma harcı, davetiye gideri, posta gideri ve bilirkişi ücreti toplamı 758.95 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya VERİLMESİNE,
7-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
8-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre belirlenen 1.800,00 TL maktu avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya VERİLMESİNE,
9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı …’ya iadesine, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.