YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3248
KARAR NO : 2016/8032
KARAR TARİHİ : 28.09.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın,… İlçe Jandarma Komutanlığında üsteğmen ve astsubay olarak görevli olan katılanlara kazı yapacağı yerden çıkacak lahitin yaklaşık 10 milyon dolar değerinde olduğunu, bu kazıyı yapmasına müsaade etmeleri karşılığında istiyorsanız size para vereyim ya da adınıza gayrimenkul alayım, bankaların gizli kasalarına para yatırayım, güvendiğiniz başka kişilerin hesabına para yatırayım” demek suretiyle üzerine atılı rüşvet vermeye teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/05/1987 gün ve 600/245 sayılı Kararında vurgulandığı gibi rüşvet suçunun konusu, işin yapılması veya yapılmaması olduğundan, şarta bağlı rüşvet sözleşmesinin yapılamayacağı, zira şart gerçekleşmediğinde rüşvet sözleşmesinin gereğinin yerine getirilemeyeceği, başka bir anlatımla bu durumda anlaşma konusunun ortadan kalkacağı, diğer taraftan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa aykırı olarak kazı yaptığı iddiasına ilişkin yapılan yargılamanın da sanık hakkında beraat kararı verilerek sonuçlandığının anlaşılması karşısında; sübutu kabul edilen eylemin kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140 K. 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete’nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.