YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/36053
KARAR NO : 2016/18694
KARAR TARİHİ : 27.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 02.01.2010 – 25.10.2011 tarihleri arasında haftada 6 gün, 06:30 – 16:00 saatleri arasında aylık net 960,00-TL ücret ile çalıştığını, Eylül-Ekim/2011 aylarında 65 saatlik çalışma yaptığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davalının aylık ücretinin 660,00-TL civarındaki miktarının Bankaya yatırılarak, kalanın elden ödendiğini, yıllık izninin 1 hafta olarak kullandırıldığını, Eylül ayı maaşı ile Ekim ayına ait 25 günlük maaşının ödenmediğini, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden ödendiğini, maaşının ödenmemesi ve sigorta primlerinin eksik ödenmesi nedeniyle 25.10.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili özetle; davacı ile Üniversite arasında iş sözleşmesi akdedilmediğini ve davacının Üniversite’de çalışması bulunmadığını, Üniversite’nin temizlik işlerinin ihale yoluyla hizmet alımı yapılarak sağlandığını, ihaleyi üstlenen kişi/kuruluşun her türlü ekipmanı ve çalıştıracağı personeli temin etmek zorunda olduğunu ve Üniversite’nin yüklenicinin personeli üzerinde sorumluluğu bulunmadığını, yüklenicinin çalıştırdığı işçilerin ücretlerinden ve diğer tüm giderlerden Üniversite’nin sorumlu olmadığını, davacının da yüklenici firma çalışanı olduğunu, bu nedenle Üniversite’ye husumet yöneltilemeyeceğini, davacının her gün fazla çalışma yaptığı ve her türlü tatil gününde çalıştığı ve izinlerini kullanmadığı yönündeki iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, haftada 6 gün, 06:30 – 16:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. İddiayı teyit amacıyla dinlenen davacı tanıkları iddiayı doğrulamakla beraber, daha fazla süreli bir çalışmadan bahsetmişler ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanları da dikkate alınarak, davacının haftada 16 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle, fazla mesai ücreti talep aşılarak hesaplanmıştır.
Ancak hesaplamada esas alınan tarih aralıklarında da davacı tanık beyanları gözetilerek, davacı tanığının biri “..son 3-4 aydır fazla mesai ücretleri ödenmiyor” şeklinde beyanda bulunduğundan, ödeme olgusu yazılı delillerle ispat edilmediği halde, sadece son 4 ay ile sınırlı olarak fazla mesai ücreti haftalık 16 saat üzerinden hesaplanmıştır.
İspatlanan fazla çalışmanın karşılığının ödendiği tanık beyanı ile ispatlanamaz. Tanığın beyanı sadece kendisini bağlar.
Bu nedenle, fazla mesai ücretinin davacının talebi doğrultusunda ve talebi aşılmadan haftada 6 gün üzerinden, 06.30-16.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresinin tenzili ile ve tespit tanık beyanlarına dayandığından makul oranda bir takdiri indirim de yapılarak, haftalık 6 saat üzerinden, davacının tüm çalışma dönemi (02/01/2010-25/10/2011 tarihleri arası) için hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.
3-Mahkemece, davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b ve Harçlar Yasası’nın 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeyerek ve davalı üniversitenin harca mahkum edilmesi de isabetsizdir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.