YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4899
KARAR NO : 2016/20072
KARAR TARİHİ : 15.11.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/11/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat … geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilin, davalı işyerinde 29.05.2008 tarihinden işten ayrıldığı 05.07.2013 tarihine kadar önceleri stratejik planlama yönetmeni sonrasında ise uyum, iç kontrol ve risk yönetmeni olarak çalıştığını, şirketin kurulduğu günden iş akdinin sonlandığı güne kadar gecesini gündüzüne katarak ve çoğu zaman Cumartesi ve Pazar günleri de şirkete gelerek çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı dönem boyunca her gün için ortalama 12 – 15 saat arasında hizmet verdiğini, müvekkiline fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işe giriş ve işten ayrılış tarihleri konusunda herhangi bir ihtilaf bulunmadığını, davacının 02.07.2013 tarihli dilekçesi ile 05.07.2013 tarihinde kıdem tazminatı, yıllık izin ücret alacağı ve Temmuz 2013’e ait beş günlük ücret alacağı hususları dışında müvekkil şirketi ibra ettiğini, davacının üst düzey yönetici olarak ve asgari ücretin yaklaşık 8,5 katı üzerinde bir ücretle çalıştığını, bu nedenle fazla mesai ücretine hak kazanamayacağını, davacının çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğini, iş sözleşmesinin ücretle ilgili hükmü dikkate alındığında fazla mesai ve hafta tatili alacağı isteğinin reddinin gerektiğini, davacının fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:
Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Davacı tanıkları işyerine giriş ve çıkışlarda kart okuma sistemi bulunduğunu beyan etmişlerdir.
Mahkemece, davalı tarafça sunulan giriş-çıkış kayıtlarına itibar edilerek alacak hüküm altına alınmıştır.
Davacı vekilince yargılama aşamasında söz konusu kayıtlara itiraz edilerek; her zaman hazrılanabilecek nitelikte olduğu, müvekkilinin iş sözleşmesi devam ederken boşanmasına ve soyisminin değişmesine karşın kayıtlarda evli olduğu dönemlerde de kızlık soyisminin yer aldığı, bu hususun dahi kayıtların sonradan düzenlendiğini ortaya koyduğunu ve kayıtların gerçekleri yansıtmadığı ileri sürülmüştür.
Karara esas işe giriş-çıkış kayıtlarına itiraz edildiğinden ve kayıtların doğruluğu hakkında şüphe oluştuğundan mahkemece, bilgisayar mühendisi bir bilirkişi eşliğinde işyerinde keşif yapılarak; giriş-çıkış kayıtlarına müdahale edilip edilmediği tespit edilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.