Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/5133 E. 2016/19135 K. 03.11.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5133
KARAR NO : 2016/19135
KARAR TARİHİ : 03.11.2016

Y A R G I T A Y İ L A M I

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; 05.11.2009 tarihinde makine operatörü olarak işe başladığını, iş akdinin 08/03/2013 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar; zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının bordroda görünenin üzerinde ücret almadığını, davacının haklı bir mazeret bildirmeksizin ve izin almaksızın devamsızlık yaptığını, davalı işverenlikçe keşide olunan ihtarname ile davacıya mazeretini ve devamsızlığını belgelendirmesi ve işbaşı yapmasının bildirildiği, davacının mazeretini belgelendirmediği gibi işbaşı da yapmadığını, 05.02.2013 tarihli ihtarnamesi ile fıtık olduğu gerekçesiyle günlük çalışma saatlerinin değiştirilmesini talep eden davacıya cevabi ihtarname ile çalışma koşulları, görevi, aylık ücret ve hakları, servis ve yemek hizmeti aynen korunarak aynı işyerinde fazla mesai yapmadan haftalık 44 saat çalışmaya devam edebileceğinin haftalık 1 saatlik eksik çalışmanın işveren tarafından ücretli değerlendirileceğinin bildirildiği, davacının çalışma saatlerinin haftada 4 gün 07:00-19:00 saatleri arasında 1 saat paydos yapılacak şekilde düzenlendiğini, ancak davacının bu çalışma düzenine ilişkin beyanda bulunmayarak işe devam etmediğini, fazla mesai ücretlerinin davacıya ödendiğini, hafta tatillerinin tümünü kullandığını,bayram ve genel tatillerde genellikle çalışma olmadığını, çalışma olduğu zamanlarda ücretinin ödendiğini, davacının yıllık izinlerinin tamamını kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İhbar tazminatı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi,
Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;
-4.868,84 TL. net kıdem tazminatının fesih tarihi olan 08/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
-2.306,86 TL net ihbar tazminatından, 1.000 TL. sinin dava tarihi olan 08/03/2013 tarihinden, 1.306,86 TL. sinin ıslah tarihi olan 03/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.