YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1799
KARAR NO : 2016/18008
KARAR TARİHİ : 24.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanık …’un yaralama suçundan mahkumiyetine, Bilal hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık … hakkında verilen düşme kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık … hakkında …’i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, kız arkadaşını darp etmekte olan sanık ile mağdur ve arkadaşları arasında darp olayına tepki göstermeleri nedeniyle yaşanan tartışmada sanığın bıçak ile mağdurun batın bölgesine yönelik iki kez, baş bölgesine yönelik üç kez vurmak sureti ile dalak kesisi ile splenektomiye ve bağırsak kesilerine, sol kulakta tam kat kesiye, ense ve omuzda cilt-ciltaltı lezyonlarına neden olacak şekildeki yaralama eylemi sonucunda mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; suçun işlenmesinde kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yara yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek CMK’nin 5. maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek karar verilmesi,
2) Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sonuç ceza miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.