YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/32858
KARAR NO : 2016/17850
KARAR TARİHİ : 31.10.2016

Mahkemesi :İş Mahkemesi
YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve 2010 Ağustos ücreti ile 2010 yılı yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda 2010 Ağustos ücret alacağının reddi ve diğer alacak taleplerinin kabulü şeklinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının hak ettiği yıllık izin ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir
Somut olayda davacı, dava dilekçesinde açıkça 2010 yılına ilişkin yıllık iznini kullanmadığını iddia ettiği halde HMK’nun 26.maddesine aykırı bir biçimde talep aşılarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresine göre 4 yıl için 56 gün yıllık izin ücretinin hesaplanması ve mahkemece bu hesaplanan miktara davacının hak kazandığı ancak zaman aşımı nedeni ile dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL’ye hükmedildiğinin belirtilmesi karşısında yıllık izin ücreti alacağı yönünden talep aşımı hususunun gerekçeye işlenmemiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacının ödenmeyen 2010 Ağustos ayı ücretinin dava açıldıktan sonra 15.01.2011 tarihinde davalı işverence ödendiği görülmüştür. Mahkemece dava açıldıktan sonra ödenen miktarlar yönünden “dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması gerekirken bu alacağın reddine karar verilmesi hatalı olup ayrıca bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.