YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15414
KARAR NO : 2014/2064
KARAR TARİHİ : 07.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.04.2011 gün ve 2009/232-2011/167 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.06.2013 gün ve 2011/10737-2013/12901 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24.04.1998 tarihli Şebekelerarası İrtibat ve İşbirliği Sözleşmesi akdedildiğini, bundan sonrada teknolojinin gelişmesine paralel olarak ek protokoller düzenlendiğini, davalının gerek kendi abonelerine gerekse kendilerinden çağrı sonlandırma hizmeti alan müşterisi konumundaki işletmelere uygulayacağı ücretleri “maliyet bazlı” ve “ayrımcı olmayan koşullarda” belirlemesi gerekirken yapmadığını, diğer işletmecilerden alacağı çağrı sonlandırma ücretinin, kendi abonelerine sunduğu çağrı sonlandırma ücretinin üzerinde olmasının mevzuata açıkça aykırılık teşkil ettiğini, davalının eyleminin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının sözleşmeye aykırı davranarak müvekkilinden fazladan tahsil ettiği arabağlantı ücretinden şimdilik 10.000 TL’nin ve davalının haksız uygulaması sonucunda müvekkili şirketin trafik miktarındaki düşüş ve abone kayıpları nedeniyle uğranılan zarardan şimdilik 10.000 TL’nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/10737 Esas, 2013/12901 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.
Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.