YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13476
KARAR NO : 2014/2249
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı … 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.02.2013 gün ve 2012/481-2013/83 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19’uncu maddesiyle HUMK’ya eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile 1.157,29 TL alacağını talep etmiş, mahkemece davanın kabulü ile 1.157,29 TL’nın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. Dava değeri bakımından, verilen karar temyiz talebinde bulunan davalı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün davalı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.