YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13477
KARAR NO : 2014/2624
KARAR TARİHİ : 14.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı … 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.02.2013 gün ve 2012/551-2013/75 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 22.02.2013 tarihi itibariyle 1.820.00 TL’dir. Dava dilekçesinde 433,69 TL’nin tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece, davanın kabulüne ve 433,69 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.