Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/18377 E. 2014/2457 K. 13.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18377
KARAR NO : 2014/2457
KARAR TARİHİ : 13.02.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.06.2012 gün ve 2009/66-2012/310 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.09.2013 gün ve 2013/11322-2013/15280 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 15.04.2008 ila 15.04.2009 tarihleri için “Özel Güvenlik Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi” imzalandığını, 2. maddede sözleşmenin bitim tarihinden bir ay önce tarafların sözleşmeyi feshettiklerini noterden yazılı olarak bildirmedikleri takdirde sözleşmenin aynı süre kadar uzayacağının kararlaştırıldığını, sözleşmede belirtildiği tarihte ve şekilde yapılmış bir bildirim olmadığından sözleşmenin 15.04.2010 tarihine kadar uzadığını, ancak davalının anılan hükmü hiçe sayarak güvenlik hizmetini başka bir firmaya verdiğini, ayrıca sözleşmenin 15.04.2009 tarihinde sona ermesine rağmen müvekkilinin 28.04.2009 tarihine kadar davalıya güvenlik hizmet verdiğini, bu döneme ilişkin hizmet bedelinin de davacı tarafından ödendiğini, sözleşmeye aykırı davranılmasa idi müvekkilinin bir güvenlik müdürü, iki güvenlik amiri, 16 güvenlik görevlisini çalıştırmak suretiyle toplam 266.157,28 TL üzerinden kendi yaptığı giderleri düşmek suretiyle kazanç elde edeceğini ileri sürerek, yoksun kalınan kazancın tespiti ile şimdilik 20.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.