YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13034
KARAR NO : 2014/1791
KARAR TARİHİ : 03.02.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2013 tarih ve 2012/313-2013/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, yapımcı ve yönetmen olan müvekkilinin … Filmleri Festivali sonrası meslektaşlarıyla birlikte davalı şirketin uçuşuyla …’tan …’a yolculuğa başladıklarını, içki ve yemek servisi sırasında tüm yolcular içinde sadece kendilerine alkollü içki servisi yapılmadığını, uçuşun uzun olduğunu, alkollü içeceğin kendilerini rahatlatacağını, herkese içki servisi yapılırken kendilerine ısrarla servis yapılmamasının onur kırıcı ve şüphe uyandırıcı olduğunu, müvekkiline adeta hasta, alkolik ve madde bağımlısı muamelesi yapıldığını, müvekkilinin hasta olduğu ve içki talep etmediği gibi şüphe uyandıran gerekçeler ve davranışlarla müvekkilinin onuru ile oynanmış ve meslek camiası içinde küçük düşürülmüş olduğunu, meslek itibarı zedelenen ve şeref ve haysiyetiyle oynanan müvekkilinin iş çevresinde oluşturulan bu imajı silmesinin kolay kolay mümkün olmadığını, tüm meslek hayatı boyunca önüne çıkabilecek bu lekenin müvekkilini derinden etkileyerek elem ve keder içerisine düşmesine sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 25.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu olayın tamamıyla bir yanlış anlaşılmadan kaynaklandığını, davacı ile arkadaşı …’nun yer görevlisi personelleri …refakatinde son yolcular olarak uçağa getirildiklerini, yer hizmetleri personelinin …’na alkollü içki verilmemesi yönündeki esprisinin kabin amiri … tarafından özel durum bilgisi yani belli bir yolcuya uçuş esnasında alkollü içki verilmemesi olarak yanlış anlaşıldığını, kişilik haklarının ihlal edildiği iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre,… – … seferini yapan davalı şirkete ait uçakta yolcu olarak bulunan davacı ve arkadaşına uçuş esnasında alkollü içecek verilmemesi sebebiyle yaşanan olaylarda, alkollü içecek servisinin yolcuya yapılıp yapılmayacağı konusunda yetkinin kabin amirinde olduğu, kabin amirinin şaka yollu da olsa aldığı duyumu değerlendirerek davacı ve arkadaşı tanık … alkollü içecek vermemesinde inisiyatif kullanmasının davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde
bulunmadığı gibi davacıya “alkolik, hasta, madde bağımlısı, hastalıklı” gibi söylemlerin davalı şirket çalışanlarınca söylenmediği, ayrıca bu şekilde muamele edildiğinin de kanıtlanamadığı, sırf alkollü içecek verilmemesi olayının uçaktaki yolcular tarafından bilinmesinin kişilik haklarına saldırı olarak da değerlendirilemeyeceğinden TBK’nın 58. maddesinde öngörülen manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.