YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2946
KARAR NO : 2017/4848
KARAR TARİHİ : 24.05.2017

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Beraat, İdari Para Cezası

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında hükmedilen idari para cezasının kabahat niteliğinde olduğunun kovuşturma aşamasında anlaşılması nedeniyle hakkında 6831 sayılı Kanun’un 100/son maddesi gereğince 1000 Tl idari para cezasına hükmedilmiş olup, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/7. maddesinde yer alan “Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir” hükmü gereğince, sanık hakkında hükmedilen idari para cezasına karşı yapılan itirazın reddine dair Çan Sulh Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 gün ve 2011/23 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında 6831 sayılı Kanun’un 100/son maddesi gereğince verilen kararın incelenmesinde;
Sanığın kaçak olmayan ancak nakli için orman idaresinden nakil belgesi düzenlenmesini beklemeden emval nakletmek şeklindeki eyleminin, 6831 sayılı Kanun’un 100/son maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 207. maddesi ile 6831 sayılı Kanun’un 100/son maddesinde yapılan değişiklik dikkate alındığında bu suçların 5326 sayılı Kabahatler
Kanunu gereğince kabahat nevine dönüşüp suçun işlendiği 25.11.2010 tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun’un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun’un 20. maddesi gereğince kabahatliler hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.