YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5306
KARAR NO : 2017/3741
KARAR TARİHİ : 22.06.2017
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, davalılarla paydaş oldukları 106 ada 252, 122 ada 110, 147 ada 97, 119 ada 144, 94, 74, 147 ve 106 ada 264 parsel sayılı taşınmazlara davalıların haksız olarak el attıklarını ve fındık bahçesi vasfındaki tasınmazların fındık gelirlerini de kullandıklarını, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasının da devam ettiğini ileri sürerek, 3000 TL ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı …, açılan davayı kabul etmediğini, davacı tarafın fındık mahsulünün hasadına hiçbir şekilde katkıda bulunmadığını, dava konusu taşınmazlarla kendisinin ilgilendiğini, ürünü de kendisinin hasat ettiğini, davacılara hasadı kendilerinin yapmalarını önerdiğini ve kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı … davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairece, “… fındık bahçesi niteliğinde bulunan ve doğal semere getiren dava konusu taşınmazlar yönünden paydaşlar arasında intifadan men şartı aranmayacağından davacılar yönünden ecrimisil koşullarının oluştuğu kuşkusuzdur.Hal böyle olunca; bilirkişi raporu ile belirlenen ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı … tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi …’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı …’in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 51.55.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı …’den alınmasına, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.