YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11757
KARAR NO : 2014/4488
KARAR TARİHİ : 18.03.2014

Tebliğname No : K.Y.B. – 2013/218084

Hız sınırlarına uymamak eyleminden R.. K..’nın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-b. maddesi gereğince 154,00 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Niğde Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Otoyol Büro Amirliği’nin 17/08/2012 tarihli ve GA 627422 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına yönelik itirazın kabulüne ilişkin KADIKÖY 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/11/2012 tarihli ve 2012/960 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.06.2013 gün ve 35324 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2013 gün ve KYB. 2013-218084 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
1- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 6, 22/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 12. maddeleri uyarınca kabahat eylemi hakkında idari yaptırım kararı veren Niğde Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Otoyol Büro Amirliği’nin bulunduğu yer mahkemelerinin kabahatlinin başvurusunu incelemekle yetkili ve görevli olması karşısında, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun esastan incelenmesinde,
2- Video-kameralı radar kayıtlarına göre “Hız sınırını aşmak” kuralını ihlal eden 34 FK 8545 plakalı araç hakkında idari yaptırım kararı uygulandığı, tutanakta ve işlenen eylemin tespitinde herhangi bir usulsüzlük olmadığı gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kadıköy 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2012 gün ve 2012/960 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18.03.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

5326 Sayılı Yasanın 24/4 ve CMUK 18.madde hükümleri gözetilerek kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiğinden çoğunluğun kanun yararına bozma talebinin kabulüne dair kararına katılmıyorum.