YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9781
KARAR NO : 2015/9694
KARAR TARİHİ : 30.09.2015
MAHKEMESİ : SUSURLUK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/04/2014
NUMARASI : 2013/131-2014/106
Taraflar arasında görülen davada Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2013/13-2014/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait 2004 model Ni.aracı satın almak için davalı ile haricen anlaştığını, bu doğrultuda davalıya 500,00 TL nakit ve 22.000,00 TL bedelli 29/12/2008 vade tarihli senet verdiğini, araçta ortaya çıkan ayıplar nedeniyle satımdan vazgeçildiğini ve aracın davalıya iade edildiğini, ancak senedini geri alamadığını, açtıkları menfi tespit davasıyla bu senet nedeniyle müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespitine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, ancak davalının kötü niyetli olarak senedi dava dışı O. N.Ö.’e ciro ettiğini ve O. N.Ö.arafından müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını, icra baskısı altında ödeme yapmak zorunda kalan müvekkilinin bu zararından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 38.580,00 TL alacağının icra dosyasına ödeme tarihi olan 29/03/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; icra dosyasındaki paranın tedbir kararı gereğince ciro alacaklısı O. N. Ö.’e ödenmediğini, dolayısıyla henüz O. N.Ö. uhdesine geçmiş bir paranın olmadığını, aracın peşinatı olarak verilen 500,00 TL’nin geri ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu bononun zorunlu unsurları taşıdığı, ciro silsilesinde kopukluk olmadığı, davacının iyiniyetli hamil 3. kişi O. N.Ö.’e karşı şahsi defileri ileri süremeyeceği için açtığı menfi tespit davasının reddedildiği, ancak davalının haksız yere senedi 3. kişiye ciro etmesi nedeniyle davacının icra dosyasına 29/03/2011 tarihinde 38.580,00 TL ödeme yapmak zorunda kaldığı, 10/09/2013 tarihinde paranın alacaklıya ödenmemesi için konulan tedbirin kaldırılması üzerine 38.580,00 TL’nin O. N. Ö.’ün uhdesine geçtiği, davalının davacıyı mağdur ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 38.580,00 TL’nin ödeme tarihi olan 29/03/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.063,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.