YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26716
KARAR NO : 2014/516
KARAR TARİHİ : 15.01.2014

Tebliğname no : 12 – 2013/28074

Mahkemesi : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.11.2012

Numarası : 2012/160-2012/436

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2004 tarih, 2003/11-140 karar sayılı dosyasının incelenmesinde davacının kasten öldürme suçundan 15.07.2002- 08.10.2003 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 765 sayılı TCK’nın 464/3. maddesi gereğince 5 ay karşılığı 1.090 lira ağır para cezası ile cezalandırıldığı, hükmü temyizen inceleyen 1. Ceza Dairesi 26.12.2005 tarihli kararında (2004/11-40) mahkemenin uygulamasını yerinde bulup 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümlerine göre değerlendirilme yapılması gerekçesiyle hükmü bozduğu, bozmaya uyan mahkemece “kavgaya dahil olma suçunun 5237 sayılı TCK’da düzenlenmediğinden sanığın BERAATİNE” dair 22.06.2006 tarih ve 45-213 sayılı kararı 1. Ceza Dairesinin 16.07.2007 tarih ve 7887-5814 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği,

Davacı hakkında; yapılan yargılama sonunda, sonradan yürürlüğe giren kanun nedeniyle durumları tazminat istemeye uygun hale dönüşenlere tazminat verilemeyeceğini öngören CMK’nın 144/1-b maddesi kapsamında olduğu düşünülse bile davacı mahkum olduğu suçtan aldığı 5 ay hapis cezasına karşılık 1 yıl 2 ay 23 gün tutuklu kaldığı anlaşılmakla;

Dairemizin 03.01.2013 tarih ve 24083 Esas 1 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere davacının tutuklamaya konu ve dönüşen suç nedeniyle, mahkum olduğu ceza davasında tutuklu kaldığı sürenin çok uzun olduğundan davacının tazminata hak kazandığı gözetilmeden,CMK’nın 144/1-b maddesi gerekçe gösterilerek tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.