YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29660
KARAR NO : 2014/20913
KARAR TARİHİ : 24.10.2014
Tebliğname no : 12 – 2013/339269
Mahkemesi : İzmir(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi
Tarihi : 16/09/2013
Numarası : 2013/500-2013/891
Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanığın TCK’nın 179/2-3 gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
0.91 promil alkollü olan sanığın, olay günü gece vakti, çift şeritli tek yönlü 7 metre genişliğindeki düz yolda seyrederken, trafik ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde, kendi gidiş istikametine göre trafik lambasında sarı ışığın yanmasına rağmen geçebileceğini zannederek yoluna devam ettiği, trafik lambasının bu sırada kırmızıya geçiş yaptığı ve sanığın kendi istikametine göre, soldan gelen ve kendisine yeşil ışık yanan müdahilin yoluna devam ettiği sırada, sanığın ışık ihlali neticesinde müdahilin kullandığı aracın sağ ön çamurluğuna çarparak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde taksirle yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği, gözönüne alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.