YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8606
KARAR NO : 2016/2392
KARAR TARİHİ : 03.03.2016

MAHKEMESİ : …. …FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/05/2014
NUMARASI : 2013/39-2014/78

Taraflar arasında görülen davada …. …Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 gün ve 2013/39 – 2014/78 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/02/2015 gün ve 2014/15931 – 2015/1256 sayılı kararı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanını 1974 yılında tescil ettirdiğini, şirketin kurucu ortağının anılan unvanı müvekkili şirketin kuruluşundan önce kollektif şirket olarak 1962 yılından itibaren kullanmış olup, aslında unvanın kullanımının 1947 yılına kadar dayandığını oysa, davalı şirketin müvekkilinden çok sonra kurulduğunu, davalıya ticaret unvanının kullanımına son vermesi için gönderilen ihtarnamelerin tebliğinin sağlanamadığını, müvekkilinin ticaret unvanını marka olarak da kesintisiz kullandığını ve marka tescilinin 1947 yılına kadar gittiğini, müvekkilinin markasının tanınmış bir marka olduğunu, davalının kullanımının haksız kazanç ve iltibas yaratacağını aynı zamanda müvekkili şirkete ve markanın itibarına zarar vereceğini, bu itibarla davalının ticaret unvanında “…” ibaresini kullanımının TTK’nın gerek unvanla gerekse haksız rekabet ile ilgili hükümleri ile 556 sayılı KHK hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının ticaret unvanındaki “…” ibaresinin terkini, kullanımının ve haksız rekabetin men’i, önlenmesi, ref’i, ticarette kullanılan her yerden kaldırılması, kanuna uygun hale getirilmesi ve hükmün ilanı istemlerine ilişkindir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.