YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4230
KARAR NO : 2016/3453
KARAR TARİHİ : 22.02.2016
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde şef garson olarak çalışırken 09/07/2011 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 18.06.2007 tarihinde malulen emekli olarak işten ayrıldığını, ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma yapması halinde ücretinin ödendiğini, çalıştığı süre içinde genel tatil haklarını ve yıllık izinlerini kullandığını zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya 506 sayılı Yasanın 60/C ve Geçici 87. maddesi uyarınca % 48 meslekte kazanma güç kaybı oranını gösterir özürlülük raporları esas alınarak aylık bağlandığı, davacının bundan sonra ve olağan çalışma saatlerinin çok üzerinde çalışma iddiası gerçeğe uygun bulunmadığı, davacı tanıklarının 2008 ve sonrası dönem yönünden beyanda bulunmuş olup; 18.06.2007 öncesine ilişkin hafta tatili ve fazla çalışma iddiası yönünden herhangi bir kanıt sunulamadığı, davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 27/10/2014 tarih, Esas – Karar sayılı ilamı ile ” Davacı, iddiasını kanıtlamak için tanık deliline dayanmış, Mahkemece, gösterilen tanıklardan yalnız ikisi dinlenip diğer tanıkların dinlenmemesi için yasal neden gösterilmeden mevcut hali ile dava karara bağlanmış ise de, tanık dinlenmesindeki kısıtlamanın hukuki dinlenilme hakkını önleyeceği gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır. Mahkemece tarafların tüm delilleri toplanıp değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak yargılama yapılıp toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiği davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, yıllık izin ve bir kısım aylık ücret alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı taraf dava dilekçesinde kıdem tazminatı için fesih tarihi olan 09/07/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istemiş olup Mahkemece bu talep aşılmak suretiyle kabul edilen fesih tarihi olan 01/01/2011 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi 6100 sayılı HMK’nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyize konu kararın hüküm fıkrasının kısmen kabüle ilişkin 1. bendindeki kıdem tazminatına ilişkin cümledeki ” fesih tarihi olan 01/01/2011″ sözcük ve tarihin çıkartılarak yerine “taleple bağlı kalınarak 09/07/2011” sözcük ve tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.