YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16718
KARAR NO : 2016/4642
KARAR TARİHİ : 16.03.2016
Davacı …Ş. vek. Av. … ile davalılar 1- … 2-… vek. Av. … aralarındaki itirazın iptali davası hakkında …4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 06/05/2015 gün ve 2014/524 E. – 2015/429 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
– K A R A R –
Mahkemece 06/05/2015 tarihinde verilen hüküm davalılar vekilince süresinde maktu harç ile adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, mahkemece 18.515 TL nispi temyiz harcın yatırılması, aksi takdirde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı yönünde davalılar vekiline 17/09/2015 tarihinde muhtıra tebliğ edilmiştir. Davalılar vekili bu muhtıraya karşı 23/09/2015 tarihli beyanında adli yardım hükümlerinden faydalanmak istemli olarak temyiz talebinde bulunduklarını, harcı tamamlamalarının mümkün olmadığını beyan ederek dosyanın temyiz için Yargıtay a gönderilmesi istenmiştir.
Bunun üzerine Mahkemece 7 günlük kesin süreye ilişkin muhtıraya rağmen 18.515.00 TL nispi temyiz harcının süresinde ikmal edilmediği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine dair ek karar tesis edilmiş ek karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı, 6100 sayılı 336/3.maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasında “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir.
1-Adli yardım isteminin temyiz safhasında yapılması halinde bu konuda karar verme yetkisi ilgili Yargıtay Dairesine ait olduğundan Mahkemece adli yardım isteminin reddine ve harç yatırılması için muhtıra çıkarılmasına ilişkin olarak verilen karar usule aykırıdır. Bu nedenle temyiz harcı yatırılmadığı gerekçesi ile davalıların temyiz isteminin reddine dair 19.10.2015 tarihli ek kararın kaldırılması gerekmiştir.
2-Davalıların adli yardımla temyiz istemlerine gelince; hükmü temyiz eden davalılar vekili adli yardım talebinde bulunarak nispi temyiz harcını yatırmadan temyiz talebinde bulunmuş ise de, HMK.nun 336/2. maddesinde öngörülen, müvekkillerinin gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin dayanak belgeleri mahkemeye sunmadığından, dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz isteminin reddine dair 19.10.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına, 2 nolu bentte belirtilen nedenlerle davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, gerekli temyiz harçları yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından, nispi temyiz harcının yatırılabilmesi için HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.