Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/15320 E. 2016/9307 K. 01.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15320
KARAR NO : 2016/9307
KARAR TARİHİ : 01.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Olay günü müştekinin yolda yürüdüğü sırada sanık …’ın, müştekiye kardeşinin İzmir’de doktor olup kendisinin de öğretmen olduğunu, doktor kardeşinin … tayininin çıktığını söyleyerek birlikte yürüdükleri sırada yolda mendil içerisinde para bulmuş gibi yaptığı, bulduğu dolarları paylaşmayı teklif ederek müştekiyi Kızılay kan büfesinin yanına götürdüğü, sanıkların önceden planlandığı şekilde temyize gelmeyen diğer sanık …’un yanlarına gelip para düşürdüğünü söylediği ve çıkarın cebinize bakacağım dediği, müştekinin cebinden çıkararak verdiği paraları kontrol etmiş gibi yapıp bu paraların iadesi sırasında müştekinin cebine el çabukluğu ile para yerine para gibi düzenlenmiş gazete kağıtlarını bıraktığı olayda eylemin 5237 sayılı TCK’nin 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza verilmesi,
2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1 nolu bozma kararının niteliğine göre bu bozma kararının hükmü temyiz etmeyen diğer sanık …’a sirayet ettirilmesine, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.