Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/29102 E. 2013/2030 K. 06.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/29102
KARAR NO : 2013/2030
KARAR TARİHİ : 06.02.2013

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
A- Sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 19/01/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
B-Sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamada, yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
C- Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Sanıkların eylemlerinin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu ve mahkemece de hükmün gerekçesinde bu şekilde kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında ceza tayin edilirken, 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,
2-5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanması sırasında üst sınırdan artırım yapılırken gerekçe gösterilmesi gereğine uyulmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.