YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16944
KARAR NO : 2014/5667
KARAR TARİHİ : 24.03.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/07/2013
NUMARASI : 2013/110-2013/332
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.07.2013 tarih ve 2013/110-2013/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı İ.. G.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket hisselerinin bir kısmını satın alarak şirkete üçüncü ortak olarak katılmak istediğini, bu konuda şirket ortakları ile görüşerek mutabık kaldıklarını, müvekkilinin davalı şirket ortağı ve münferiden temsile yetkili İ.. G..’ün hesabına 30.000 TL gönderdiğini, ancak bir süre sonra taraflar arasında anlaşmazlık meydana geldiğini ve ortaklıktan vazgeçildiğini, ancak bu paranın geri verilmediğini, bunun üzerine yapılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkili İ.. G..’ün hesabına gönderilen 30.000,00 TL’nin borcun itfasına yönelik olduğunu, davacının iddialarının doğru olmadığını, banka havalesinin borcun ödenmesi amacıyla gönderildiğinin kabulü gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça davalı İ.. G.. hesabına 30.000,00 TL gönderildiği, davalının yapılan ödemeye ilişkin kazanımını ortaya koyacak haklı bir hukuki sebep ortaya koyup ispatlayamadığı, davalının gerçekleşmemiş bir sebebe dayanan ödemeyi sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerektiği, davacının davalı şirketle arasında bir borç ilişkisi bulunmadığı, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı şirket aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı İ.. G.. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalının İstanbul 8. İcra Müdürlüğü’nün 2011/11534 sayılı icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 30.000,00 TL üzerinden takip tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle devamına, davacının alacağı likit olduğundan alacağın %40 tutarı inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı İ.. G.. vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı şirket hisselerinin devri için havale edildiği iddia edilen paranın hisselerin devredilmemesi nedeniyle tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.
Somut olayda, davacı tarafından, davalı İ.. G.. hesabına 30.000,00TL havale edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, havale edilen paranın şirket hisse devir bedeli olduğunu iddia etmiş, davalı ise, havale edilen paranın borcun itfasına ilişkin olduğunu savunmuştur. Dosya içinde sureti bulunan 03.03.2011 tarihli dekontta paranın ne için gönderildiğine dair her hangi bir açıklama yoktur.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2004/4-362 Esas, 2004/347 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; havale, hukuksal nitelik itibariyle bir ödeme vasıtasıdır. Eş söyleyişle, havalenin mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yolunda yasal karine mevcut olup, bu yasal karinenin tersini (havalenin borcun ödenmesinden başka bir amaçla yapıldığını) ileri süren havaleci (muhil) kanıtlamakla yükümlüdür.
Bu itibarla, dava konusu olayda davacı tarafından davalının hesabına havale edilen paranın şirket hisse devrine ilişkin olduğu ispat edilememiş bulunmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı İ.. G.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı İ.. G..’e iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.