YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18792
KARAR NO : 2015/1065
KARAR TARİHİ : 06.05.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, yeğeni … hakkında ehliyetsiz araç kullanmaktan dolayı işlem yapan polis memuruna “bu işi yapmazsak olmaz mı,senin bana kinin var, kastın var, sen kasten yapıyorsun bunu bana, seni şikayet edeceğim, seni sürdüreceğim” biçiminde sözler söylemiş ise de, sanığın polis memurlarının görev yerini değiştirme yetkisinin bulunmaması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit öğelerinin nasıl oluştuğu tartışılıp, açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2- Kabule göre de,
a- CMK’nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümden sonra deneme süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında duruşma yapılarak , CMK’nın 231/11. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükmün, aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden önceki karara yollama yapılarak, CMK’nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,
b- Sanık hakkında verilen hapis cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine, adli para cezasının taksit sayısının dörtten az olamayacağı da gözetilmeden TCK’nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/ son maddesi hükmünün gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.