YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16377
KARAR NO : 2014/3553
KARAR TARİHİ : 12.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma, karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-)Sanık hakkında mühür bozma suçu kapsamında verilen 13.12.2011 tarihli karara yönelik sanığın eşinin temyiz isteminin incelenmesinde;
6352 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 tarihli yazısının sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, bu nedenle mühür bozma suçu kapsamında 13.12.2011 tarihinde verilen karar ile bu karara karşı yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında mühür bozma suçu kapsamında 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ”hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanun’un 231/12.madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanun’un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın eşinin dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-)Sanık hakkında karşılıksız yaralanma suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 Sayılı TCK’nın 53/4.maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK’nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.