YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4076
KARAR NO : 2014/9029
KARAR TARİHİ : 25.09.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında her iki suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın birden fazla görevliye karşı direnmede bulunduğu kabul edildiği halde TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2008 gün 2007/65 Esas, 2008/69 Karar sayılı ilamının kesin nitelikte 1320 TL adli para cezasına ilişkin olması karşısında tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Sanığın “fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları” lehine değerlendirilerek TCK 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmasına ve aynı eylem nedeniyle diğer sanık hakkında TCK 51. maddesi, gereğince hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, ertelemeye engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında “Sabıkalı oluşu, duruşma safahatında gözlemlenen pişmanlık durumu, suç işleme ve eğilimi” şeklindeki çelişkili, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.