Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2017/438 E. 2017/3621 K. 05.06.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/438
KARAR NO : 2017/3621
KARAR TARİHİ : 05.06.2017

Mahkeme : 10. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Hükme esas alınan iletişim tespit çözüm tutanaklarının denetime olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örneklerinin dosyada bulunmadığının ve dairemizin 22/03/2016 tarihli kararıyla eksikliklerin ikmali için verilen karar üzerine, polis memuru bilirkişinin 20/02/2017 tarihli raporun da denetime olanak sağlayamayacağının anlaşılması karşısında; sanıkların iletişimin tespitlerine ilişkin orijinal ses kayıtlarının uzman bilirkişiye incelemesinin yaptırılıp, kayıtlara ilişkin ayrıntılı kişi, tarih ve telefon numarası da belirtilecek şekilde çözüm tutanakları hazırlatılıp, bu kapsamda hazırlanan iletişim tespit çözüm tutanakları sanıklara okunarak diyeceklerinin sorulması, sanıkların konuşmaların kendilerine ait olmadığını belirtmeleri durumunda ses örneklerinin alınması ve kayıtların sanıklara ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’ne veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması dosya arasına getirilip, sonuçlarına göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1- Adli para cezalarının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3- 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanıklar…hakkında koşulları bulunmadığı halde 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar … müdafileri ile sanıklar…un temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.