Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/11577 E. 2014/16805 K. 04.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11577
KARAR NO : 2014/16805
KARAR TARİHİ : 04.11.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.04.2013 gün ve 2012/85-2013/241 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.03.2014 gün ve 2013/15536-2014/4141 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde 13.08.1998 tarihinde döviz hesabı açtırdığını, hesaptaki son işlem tarihinin 16.08.1999 olmasına rağmen 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan ve gerekli prosedür yerine getirilmeden, müvekkiline bildirilmeden diğer davalıya devredildiğini ileri sürerek 5.601,04 USD’nin 16.08.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılaran tahsiline karar verilmiştir.
Davalı TMSF vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı vekili, davacıya ait mevduatın sehven 10 yıl dolmadan, davalı TMSF’ye devredilmişse de davacının müvekkili bankaya müracaat tarihi olan 10.10.2011 tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının müvekkili bankaya bildirdiği adresin yetersiz olmasından dolayı bildirim yapılamadığını, TMSF’ye devredilecek mevduatların 2 farklı tarihte, 2 farklı gazetede ilan edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın davacıya ait mevduatı 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan, üstelik 3162 sayılı Yasa’nın 36. maddesi gereğince davacıya bildirim yapmadan diğer davalıya devrettiği gerekçesiyle davalı banka aleyhine açılan davanın kabulü ile 5.601,04 USD’nin 16.08.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline, diğer davalı yönünden ise, bu davalıya yasa gereği paranın devredildiği, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekili ile davalı Banka vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davalı Banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı bankadan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.