YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10042
KARAR NO : 2014/17515
KARAR TARİHİ : 13.11.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada…. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2014 tarih ve 2013/476-2014/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı adına iki şirketin kuruluşunu ve yönetimini üstlendiğini, bu faaliyet karşılığında düzenlenen faturalara davalı tarafça itiraz edilmemiş ise de, fatura bedellerinin ödenmediğini, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca Cenevre Kantonu Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu, ancak davalının ikametgahının bulunduğu İstanbul Mahkemeleri’nin de yetkili kılındığını ileri sürerek, 21.148,20 CHF tutarındaki alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, uyuşmazlığın çözümünde Cenevre Kantonu Mahkemeleri’nin tek yetkili olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasında ticari şirket kurulması için danışmanlık sözleşmesi bulunduğunun iddia edildiği, ticari şirketlerin TTK’da düzenlendiği, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan davaların da ticari dava sayıldığı gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde müracaat halinde dosyanın görevli İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere ve mahkemece yetki itirazından önce görev hususunun nazara alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerlen dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.