YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/29034
KARAR NO : 2017/7059
KARAR TARİHİ : 05.06.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 20/11/2015 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, yerel mahkemenin temyizin reddine ilişkin kararının ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Katılanın olay günü saat 07.30 sıralarında inşaata geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasında savunmasının alınamadığı, kovuşturma aşamasında ise suçunu ikrar ettiği ancak eylemi gündüz mü gece mi gerçekleştirdiğini hususunda .
beyanı bulunmadığı, soruşturma aşamasında dinlenen bekçi Hacı Salman’ın sabah namazından sonra balkon kapısının açık olduğunu gördüğünü beyan ettiği, UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05.50’de olduğu, TCK’nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 04.50’den önceki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, eylemin saat 04.50 öncesi gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda açıklanmadığı, mevcut delil durumuna göre eylemin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanığın suçu TCK’nın 6. maddesi gereğince geceden sayılan vakitte işlediği anlaşılmakla cezasının suç tarihi itibariyle ve lehine olduğu anlaşılan 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK’nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bölümün tümüyle çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın katılana ait içinde oturulmayan, inşaat halindeki bina içerisinden inşaat malzemelerinin bulunduğu daireden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
a-Eylemin gece gerçekleştiğinin kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanmaması,
b-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılırken “12 ay ” hapis cezası yerine “1 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi,
c-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.