YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12032
KARAR NO : 2014/17889
KARAR TARİHİ : 19.11.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2014 tarih ve 2013/66-2014/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 06/12/2012 tarihinde davalının uçağı ile Kopenhag’dan İstanbul’a seyahat ettiğini, bu uçuş öncesinde hava limanında görevlilere teslim ettiği 2 bagajdan birinin kaybolduğunu, içerisinde değerli eşyaların bulunduğu bagajın kendisine teslim edilmediği gibi uğranılan zararın tazmin de edilemediğini, değerli olan antika eşyaların kaybolmasının müvekkilinde derin bir üzüntü yarattığını, seyahatinin amacının sırf bu değerli eşyaları almak olduğunu ileri sürerek; kaybolan bagaj içerisinde bulunan eşyalar için 1.820,00 TL, bilet ücreti olarak 500,00 TL, konaklama ve yemek bedeli olarak da 200,00 TL olmak üzere toplam 2.520,00 TL maddi tazminat ile 2.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bagaj içerisinde bulunduğu iddia edilen kıymetli eşyaların bagaj içerisinde taşımaya müsait olmadığını, emtia için herhangi bir özel değer beyanında da bulunulmadığını, davalıya yükletilebilecek herhangi bir kusur olmadığını, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olacağını, talep edilen manevi tazminatın koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bagajın kaybolması nedeniyle oluşan zararın tazminine yönelik istemin taleple bağlı kalınarak kabulüne, 1.820,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, bilet bedelinin iadesine, seyahat sırasında yapılmış bulunan konaklama ve yemek masraflarının iadesine yönelik istemlerin ispat edilemediğinden ve kabule şayan bulunmadığından reddine, manevi tazminata yönelik istemin ise yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.