YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/376
KARAR NO : 2014/9284
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/06/2013 tarih ve 2012/48-2013/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket adına … nezdinde; 2006/11… nolu “…”, 2007/24… nolu “…”, 2008/13… nolu ‘… “, 2008/35… nolu “…”, 2008/30…nolu “… “, 2008/58… nolu “…”, 2009/26692 nolu “…” ibareli markalarının tescilli bulunduğunu, davalı şirketin, diğer davalı … nezdinde tescil başvurusunda bulunduğu 11.01.2010 tarih ve 2010/013… nolu “…’O” ibareli başvurusunun müvekkili şirketin “…”, “…” esas unsurlu markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olup iltibas yarattığını, başvuruya yaptıkları itirazın … Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu’nun 2012-M-105 sayılı kararı ile reddedildiğini, markalar arasındaki benzerliğe ek olarak, davalı …’nin ortakları arasında bulunan… ve…’ın önceden de “…” ibaresini marka olarak yine ortakları olduğu başka bir şirket olan …Tic. Ltd. Şti. adına tescil ettirdiklerini, bu ihlale ilişkin … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2011/120 Esas sayılı kararında 2010-M-4007 sayılı … YİDK kararının iptaline ve 2009/07527 sayılı marka tescilinin durdurulması için …’ye müzekkere yazılmasına karar verildiğini, bu karar neticesinde davalının haksız, usul ve yasaya aykırı kazancın devamı için “…’O” ibaresini kötü niyetli marka olarak tescil ettirdiğini, davalının, … adresinde önceden diğer şirket adına tescil ettirdikleri “…” ibareli, … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2011/120 Esas sayılı dosyasında iltibas ve tecavüze konu ürünleri web sitesinde teşhir etmekte olduğunu, bu hususun davalının kötü niyetini ortaya koyduğunu, “…’O” ibaresinde de “O” harfinin tırnak işareti ile ayrılmış olmasının davalının markasını müvekkilinin markalarına yaklaştırmak istediğinin açık kanıtı olduğunu, “…” ve “…” kökünden gelen kelimelerin tüketici tarafından karıştırılması ve aynı seri içinde algılanma olasılıklarının yüksek olduğunu, davalı yanın markasının 29. ve 30. sınıfta yer alan emtiaları ile müvekkilinin markalarının kullanıldığı ve tescilli olduğu emtiaların birbiriyle yakından ilişkili ve ekonomik anlamda birbirini tamamlayan mal ve hizmetler olduğunu, müvekkilinin “…” markalarının ayırt edici nitelik kazanmış, tanınmış markalar olduğunu ileri sürerek, Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu’nun 23.01.2012 tarihli, 2012-M-105 sayılı kararının iptaline, 11.01.2010 tarih ve 2010/01319 başvuru no ile tescil başvurusu yapılan “…’O” ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve Markalar Sicili’nden terkinine, henüz tescil edilmemiş ise ihtiyati tedbire karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu söyleyerek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, 2008/13…, 2008/35…, 2008/3… başvuru numaralı “…”, ” … şekil”, “…şekil” ibareli davacı markaları ile 2010/01319 sayılı …’O ibareli davalı marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, aynı ve/veya benzer türden mal ve hizmetlerde kullanılmaları halinde markaların halk tarafından karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu, bu anlamda; davalı markasının emtia listesinin tümünün davacı markalarının kapsadığı mallarla aynı/aynı tür olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile; … YİDK’nın 23/01/2012 tarih 2012/M-105 sayılı kararının iptaline, hükümsüzlük ile ilgili talep yönünden marka tescil edilmediğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı davalı … vekili temyiz etmiştir.,
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı … vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı … vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı …’den alınmasına, 14/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.